တေယာက္နဲ႔တေယာက္ေ၀းေနႀကတဲ႔အခ်ိန္မွာ
လြမ္းေမာၿခင္းေတြ ၿပည္႔က်ပ္ေနတဲ႔ငါ႔ႏွလံုးသား
ကို နင္ကိုၿမင္ေအာင္ၿပခ်င္လိုက္တာ...
တမ္းတေနတဲ႔ငါ႔ရဲ႕စိတ္ နင္႔ကိုလြမ္းလို႔ခဏခဏ
က်တက္တဲ႔ ငါ႔မ်က္ရည္...တိုးတိတ္စြာ ေႀကကြဲခဲ႔ရတဲ႔အခ်ိန္
အိပ္မေပ်ာ္လို႔ မင္းအေႀကာင္းစဥ္းစားခဲ႔ရတဲ႔ ညေပါင္း
အရာတိုင္းဟာ ငါ႔အတြက္ကဗ်ာမဆန္ဘူး ခ်စ္သူ...
ခ်စ္လွ်က္နဲ႔ခြဲေနႀကရတဲဲ႔..ကံႀကမၼာကိုလဲ အၿပစ္
မဆိုခ်င္ေတာ႔ပါဘူး ခ်စ္သူ...
အခုငါရပ္တည္ေနတဲ႔ေနရာမွာ ငါ႔အတြက္အဆင္ေၿပတယ္
ဆိုေပမဲ႔ နင္မရွိလို႔ငါမေပ်ာ္ဘူး ခ်စ္သူ...
ၿဖစ္ႏိူင္မယ္ဆိုရင္ အခ်ိန္ဆိုတာႀကီးကိုယ္ လာဒ္ထိုး
ထားခ်င္မိတယ္...အခ်စ္မရွိတဲ႔အရပ္မွာ ခါးသီးဆံုးေသာ
ေန႔ရက္ေတြကိုယ္ေရွ႕ဆက္ေလွ်ာက္ႏိူင္ဖို႔ နင္႔ရဲ႕
အၿပံဳးေတြအမ်ားႀကီး လိုအပ္တယ္ ခ်စ္သူ...
တေယာက္နဲ႔တေယာက္အၿမဲေတြ႔ၿမင္ေနရမွ အခ်စ္က
ခိုင္ၿမဲတယ္ဆိုေပမဲ႔ အေနေ၀းၿပီး သစၥာဆိုတဲ႔ႀကိဳးေလးကို
ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ တင္းတင္းေလးဆုပ္ၿပီး ၿပန္ဆံုႀကတဲ႔တေန႔ဟာ
ငါတို႔ရဲ႕အခ်စ္ေတြ ပိုၿပီးခိုင္ၿမဲမယ္လို႔ ငါယူဆတယ္ ခ်စ္သူ...
ငါ႔အေပၚမွာထားတဲ႔ နင္႔ရဲ႕အခ်စ္ေတြကို ငါယံုႀကည္သလို
နင္႔အေပၚမွာထားတဲ႔ ငါ႔ရဲ႕အခ်စ္ေတြကိုလဲတန္းဖိုးထားမယ္
လို႔ ငါယံုႀကည္ပါတယ္ ခ်စ္သူ...
မင္းနဲ႔မဆံုသမွ်ကေတာ႔ ငါအလြမ္းခါးခါးႀကီးေတြကိုႀကိတ္မွိတ္ၿပီး
ခဏခဏ မ်ိဳခ်လိုက္ပါအံုးမယ္ ခ်စ္သူ...
No comments:
Post a Comment